Ben yokluğu yalnız ben de sanırdım
Meğerse ne yokluk çekenler varmış
Derdimi herkesten fazla sanırdım
Yokluk içinde yaşarken ölenler varmış


Ey gönlüm sen benden neler istiyorsun
Mutluluk yetinmektir bunu bilmiyorsun
Neden şu haline şükür etmiyorsun
İsyan ediyorsun


Görmedin mi dünya hırsın kubanıdır
Sen de bir hırsına mağlup oluyorsun
Dünya gurbetinde birer misafiriz
Doğarken ne getirdin ne götürüyorsun

Mutluluk hırstan uzak olabilmektir
Mutluluk bir gönülde bir aşk demektir
Ömrün ilk adımları sevgiyle başlar
Mutluluk nefret değil sevebilmektir


Hasret benim dert benim şu susmayan can benim
Derde öyle alıştım ki sanki ben dert dert benim


Ey gönlüm sus artık dertsiz ömür olmaz
Her derdin çaresi var ecele bulunmaz
Doğacak ümidi henüz kaybetmedik
Kaybolan ümitlere bağlanıp kalınmaz
Dünya gurbet yeri bizler misafiriz
Bir yaranın acısı acıyla sarılmaz


Mutluluk hırstan uzak olabilmektir
Mutluluk bir gönülde bir aşk demektir
Ömrün ilk adımları sevgiyle başlar
Mutluluk nefret değil sevebilmektir


Hasret benim dert benim şu susmayan can benim
Derde öyle alıştım ki sanki ben dert dert benim

Söz ve Müzik: Orhan Gencebay